tag:blogger.com,1999:blog-37958102011-08-03T01:27:49.564+04:30FarhangYadA
Place
For
Writing
&
ReadingFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.comBlogger3951100tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-90505060701141380212011-07-09T19:34:00.000+04:302011-07-09T19:39:19.549+04:30من تو یه وبلاگ جدید مینویسم، که دستم تو نوشتن کمتر بسته باشه و با فضای ذهنی الانم بیشتر بخونه. اگه کسی خیلی دوست داشت نشانی اونجا رو داشته باشه، برام یه ایمیل بزنه تا نشانی وبلاگ جدیدم رو براش بفرستم.Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-64519006687833971292010-06-24T22:48:00.002+04:302010-06-24T22:57:13.832+04:30انگار آن رود ما را به خود میخواند.اضطراب شادی را زایل میکند. بیماری توان را میکاهد.عشق را مجالی نیستحتی آن قدر که بگوید برای چه دوستت میدارد.Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-90872137564718722282009-12-14T22:15:00.000+03:302009-12-14T22:37:49.745+03:30محل خدمت من نزدیک خیابانی است که ندا آخرین بار این شهر زشت را نگاه کرد. دلم میگیرد که یک روز باید از آن جعبهی مخابرات و آن شمعها و آن رنگها خداحافظی کنم. آخر چه کسی از دختران نازنین و شکنندهی این شهر مراقبت خواهد کرد؟امروز برگ درختان خیابانها را پوشانده بود و تقاطع تخت طاووس و میرزای شیرازی زیبا بود.تحمل خیابانهای مرکز شهر با این همه پلیس بدهیبت سخت دشوار است.امروز برای اولین پا به چنان Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-48040282419543078302009-09-13T21:53:00.002+04:302009-09-13T22:22:25.748+04:30یادداشتهای سربازی - دوهر روز به اجبار هشت رکعت نماز میخوانم. گاهی بوی پا تنفس را دشوار میکند. گاهی از رنج تظاهر نهفته در لحن و صدای غرای نمازگزاران میخواهم سرم را به دیوار بکوبم. این شبکه در هم تنیده فریب و تظاهر از چه هنگام بنا شده؟این پیامبر که بوده؟ این امام زمان که این همه آمدنش را میخواهند که بوده؟ نکند شبیه همینها بودهاند که برای ما روضه میخوانند؟ یعنی این قرآنی که میگوید زنانی راFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-79679087787818071102009-08-12T20:35:00.002+04:302009-08-12T20:44:38.792+04:30یادداشتهای سربازی - یکاینجا گاهگاهی بغضم میگیرد؛ وقتی یاد صورت خونآلود آن دختر بر کف خیابان میافتم یا حتی وقتی یاد حرفهای میرحسین میافتم. اینجا گاهگاهی بغضم میگیرد؛ وقتی مربی خوشزبان از تخصصش در تکتیراندازی و از تکلیفش در مقابله با اعتشاشات میگوید و وقتی که ماجرای شهادت آن دختر را در کمال صداقت به تمامی وارونه بازمیگوید.دهم تیر هشتاد و هشت و امروزFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-9438176519902423842009-07-06T10:18:00.002+04:302009-07-06T10:28:30.461+04:30رمان مهرجویی عزیز، «به خاطر یک فیلم بلند لعنتی» را، در لباس مقدس سربازی، و در هنگام اذان مغرب، زیر چراغ یکی از توالتهای آسایشگاه، تمام کردم تا یک لحظه هم به خاطر عبادتی اجباری رهایش نکنم. قلب شکستهام را که از آن اتاقک یک و نیم در یک و بیست بیرون کشیدم، نمازگزاران با قلبهای مطمئن به سوی غداخوری روان بودند. نمیدانی چه قدر تنها بودم و چه قدر دلم هوای تو را داشت.Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-64614716666700411282009-06-18T12:35:00.000+04:302009-06-18T12:36:47.665+04:30ما، در این رزوهای ناامیدی، به خدمت مقدس سربازی میرویم. باشد که پس از آن، برای تغییر زندگیمان و برای جدا کردنش از این ویرانه، مصمم باشیم.Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-85446227783872141192009-04-12T10:15:00.003+04:302009-04-22T00:07:18.640+04:30نازنینی را آزرده بودم. دوستی عزیز کوچکی را خراب کرده بودم. من مانده بودم و یک نامه که در آن تنها یک کلمه نوشته شده بود: «خداحافظ».آه! گاهی زنها چقدر از مردها قویترند! گمان میکنم برخی مردها اگر تصور کنند ناچار به وداع با دوست عزیزی هستند، یا اگر بخواهند با این قمار خداحافظی دوستیشان را از ضایعهای نجات دهند، صدها کلمه برای دوستشان مینویسند و از آن یک کلمهی دردناک میگریزند. اگر هم تصور کنندFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-40355103244896474312009-04-12T10:15:00.001+04:302009-04-12T10:15:25.882+04:30آن شب برایت گریستم. یک لحظه رفتنت را به چشم دیدم. باید مقالهام را تمام کنم. چشمهایم خسته است.آه! سیمور گلاس! گاه چقدر به تو نزدیکم.صبح باران آمد؛ باران و آسمان روشن. «ققنوس در باران» را شنیدم. عصر سر بر شانهات گذاشتم؛ سبکی تحملناپذیر هستی!.«بوی پیرهنت،اینجاو اکنون.کوهها در فاصلهسردند.دستدر کوچه و بسترحضور مأنوس دست تو را میجوید،و به راه اندیشیدنیأس رارج میزند.بینجوای انگشتانتفقط.و جهان Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-28866863834365946322009-03-30T12:47:00.000+04:302009-03-30T12:50:43.167+04:30نمیدانم شما واقعا خوشحال میشدید اگر تیم ملی با همان یک گل پیروز میشد؟ مگر هنگام پیش بودن تحمل پیدرپی تصویر آقای رییسجمهور آسان بود، که بعد از پیروزی بتوان آن همه سرود مبتذل و دروغ و سوءاستفاده از احساسات ملی را تاب آورد؟همه میدانستند این تیم ملی یک چیزیش میلنگد، که اصلا تیم ملی نیست. مثل همه چیزهای دیگری که میخواهند به نام ملی قالبمان کنند. اما دم خروس پیدا بود. باید به دست و پای مردم Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-28082916472690393382009-03-20T10:49:00.000+03:302009-03-20T10:50:46.592+03:30چه سالی بود! چه سالی خواهد بود!سالی که تمام زندگیم را دزدیدند، یکی از همین جوانها که دیگر باید همه جا تحملشان کرد و از قضا همان روزها انبوهیشان را در فیلم شرمآور آقای داوودنژاد تاب آوردم! سالی که یادم نمیآید در سینما شاهکاری دیده باشم. سالی را که با یک تومور به سال دیگر پیوند میزنم!سالی که عصبانی و خشمگین بودم. سالی که هر چه کمتر تحمل بیگانهها را داشتم و هر چه بیشتر فهمیدم که فاصلهای Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-60376563153273027862009-02-25T20:07:00.002+03:302009-03-05T18:42:39.175+03:30در دستم، در انگشت شصت چپم، غدهای ظاهر شده که میگویند خوشخیم است، اما اگر قرصهای مهیب و تلخ این ده روزه نابودش نکنند، باید جراحی شود.این جور مواقع هیچ کس به آدم نمیگوید علت عارضه چه بوده یا دستکم چه میتواند باشد. این چیزها از دید پزشکان علت نمیخواهد. شاید آنها بهتر از دیگران ناپایداری باورنکردنی زندگی را دریافتهاند.چندین صبح، ساعات متمادی در اتاق انتظار بیمارستانها و مطبها منتظر Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-57976648846781056872009-01-13T22:30:00.001+03:302009-01-13T22:32:51.541+03:30دیشب، که آخرین شب تعطیلات بهموقع دیماه بود، «دیکانستراکتینگ هری» رونقی به جشنوارهی ما داد، آن چنان که در برابر یک فیلم کمدی بغضمان گرفت و پس از سالها دلمان خواست یک دل سیر گریه کنیم..آه! وودی آلن عزیز! وقتی یکی از شخصیتهایت از فوکوس خارج شده بود خندیدیم، وقتی از آسانسور پایین میرفتی و بلندگوی آسانسور حضور دزدان مترو و منتقدان کتاب را در یکی از طبقات جهنم اعلام کرد، وقتی پیرزن نابینایی ناظر Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-32327112866499693512009-01-07T16:43:00.001+03:302009-01-08T22:03:01.047+03:30جشنواره فیلمهای وودی آلن راه انداختهام. از «پول را بردار و فرار کن» تا «پایان هالیوودی»، «هر چیز دیگر» و «ملیندا و ملیندا» و حتی این «ویکی کریستینا بارسلونا»ی عجیب. جالب است که بیشتر با فیلمهای جدیدترش میانه پیدا کردهام، که میگویند به خوبی فیلمهای میانهاش نیست. تنهایی، جشنواره فیلمهای وودی آلن راه انداختهام؛ در اتاق خانه پدری، پشت مونیتور سیزده و سه دهم اینچی لپتاپم، که جانش را با این Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-62249714304539487562009-01-07T16:41:00.000+03:302009-01-07T16:43:25.032+03:30دلدادهی تو نبودم، با این خطوط خالی چه میکردم؟Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-5364973558723668982008-12-12T21:38:00.000+03:302008-12-12T21:39:55.355+03:30آسمون آبيه ... آسمون زخميهقلب من آبيه ... عشق من تاريکهقلب من آسمونه ... بارونش خونينهعاقبت این سکانس پایانی "نفس عمیق" جانم را میگیرد! با آن که پنج شش سالی است این شیفتهگی و حیرت با من است، تازه دیشب پس از مدهوشی دوباره از دیدنش، فهمیدم که ایرج کریمی عزیز هم آن را از سکانسهای پایانی استثنایی تاریخ سینما خوانده است.Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-66117314305299889342008-11-25T17:39:00.001+03:302008-11-25T17:39:59.862+03:30یک. کیانوش عیاری که با "بودن یا نبودن" در طول ده روز، هفت شب ما را به سینما سپیدهی خیابان انقلاب کشانده بود، دربارهی خود چیزی به این مضمون میگفت: "من انسان کماستعدادی هستم که برای دست یافتن به چیزهای بزرگ باید بسیار تلاش کنم". دو. اگر چه افسوس ندیدن آخرین قسمت "روزگار قریب" به دلم ماند اما هنوز طعم دیدن بخشهایی از این کار زیر زبانم است. چند شب جادوی آن تصاویر خالی از عناصر نمایشی و معنایی Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-50587382975379518062008-11-20T22:51:00.000+03:302008-11-20T22:52:40.190+03:30بیمارم.تا آخر کلاس خود را کشاندم. یاد آن کس که میگفت:"من سردم است، من سردم است و انگار هیچ وقت گرم نخواهم شد."چقدر اشتباهات ما ابتدایی است!آیا واقعا اشتباه کردهام؟آه! "ورا" من را ببخش!آیا این آرزوی امروز، همان اشتباه دیروز نیست؟تصنیفی میشنوم که:دوش میآمد و رخساره برافروخته بودتا کجا باز دل غمزدهای سوخته بودبیمار و رنجور به قرارم رسیدم.بسیار شور و سخن در برابر جنازهای که من بودم!تصویرهای Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-42056309627571493322008-11-15T21:16:00.001+03:302008-11-16T18:38:53.091+03:30یک. هر چقدر هم که درگیر زندگی خودت باشی، فهمیدن اینکه کسی به آهستهگی زندگیت را دنبال میکند، دلپذیر است. شاید چشاندن این طعم دلپذیر از ساختن آن گرفتاریهای عاشقانهی تودرتو بهتر باشد. دو. من استعداد عجیبی دارم که همزمان عاشق زنهای متعددی بشوم! دیشب هم عاشق «ورا» شدم. دیشب، ورا، این مریم مقدس فیلم «تبعید» قلب مرا با خود برد. آه! ورا! با آن نگاههایت، با آن ترسهایت، با آن اشکهایت، با آن Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-77748964286838499922008-11-12T19:26:00.000+03:302008-11-12T19:27:21.662+03:30"رزمایش آرامش" یعنی چه؟اینجا میخواهند آرامش را هم با رزمایش برایمان فراهم کنند.Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-45253991089895624382008-10-22T20:04:00.002+03:302008-10-22T20:06:35.889+03:30من که از اول از این مراسم شلوغ و پلوغ عروسی که فقط عروس و داماد را خسته میکند و مجبورشان میکند نقشهای مسخرهای را برای انبوهی از دیگران ایفا کنند و فرصت هر گونه تمرکزی را از آنها میگیرد، خوشم نمیآمد. البته باید همه چیزمان به همه چیزمان بیاید. این ازدواجهای از روی ناچاری و این همسریهای پر از سوءتفاهم، چنین شب آغازینی هم میخواهد! آدمهای اشتباهی، به خصوص مردهای اشتباهی، به جای این که کمی Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-32777993597580633232008-09-30T22:46:00.002+03:302008-09-30T23:02:40.465+03:30دقایق اول "به دل طبیعت وحشی" را دیدم و ترانه سحرانگیزش را شنیدم.یاد "هفت" درگذشته هم افتادم.میخواستم به یکی بگویم، یا حتی به خودم، که میشود لطفا عاشق نشوی!زدی همه چیزو خراب کردی عزیزم. نمیتونستی خودتو نشکنی و دوستش داشته باشی! کمکم تقاضاهای تدریس شبیهسازی انرژی ساختمان آغاز میشود. باید پیشتر بروم، مبانی نظریاش را بیاموزم و ساختارهایی برای تدریسش تدوین کنم. البته سر درآوردن از کاری که Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-85180402159829471002008-09-24T08:31:00.001+03:302008-09-24T08:43:15.297+03:30با صدای محسن چاوشی:مگه بهت نگفته بودم بی تو روزگار من تیره و تاره؟حالا یادگار من، بعد سفر کردن تو، طناب دارهدیگه جون نداره دستام، آخر قصه رسیدهعطر تو مثل نفس بود واسه این نفسبریده.این جمله "آخر قصه رسیده" چقدر وحشتناکه!Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-37513985222879038322008-09-08T00:16:00.002+04:302008-09-08T00:19:47.123+04:30آن قدر آن شعر "... آغاز فصل سرد" را میشنوم تا جان دهم!Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-14743969917279223842008-09-05T23:29:00.001+04:302008-09-05T23:49:34.668+04:30"هنوز این آن پرسش سوزان است."فراموشش میکنم، گاه و بیگاه یقهام را میچسبد، دلتنگم میکند و کمی انگیزهام میدهد.باید چگونه باشم تا در برابر آنها که از من بالاترند، یا در برابر چیزهایی که دستم از آنها کوتاه است احساس کوتاهی نکنم؟ باید چگونه باشم، باید به چه جایگاهی دست یابم، تا برای خودم کافی باشم؟Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-9438765109636149392008-08-29T22:36:00.000+04:302008-08-29T22:44:40.483+04:30تمام روز در آینه نگریستم.Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-55873549616297008362008-08-13T22:29:00.002+04:302008-08-13T23:00:32.230+04:30میان این همه گرفتاری دلم برای لور مانودو، دختر شناگر بیست و یک ساله فرانسوی، میسوزد؛ وقتی که در خطوط کناری شنا میکند و دستش را که به دیواره استختر میرساند پیش از او چند نفر توجه همه دوربینها را به خود جلب کردهاند.عکسهای عریانش در اینترنت، که دوست پسر ایتالیایی سابقش منتشرش کرده، بیشتر یاد مظلومیت دخترانهاش میاندازدم، که انگار همه جا کم و بیش یک جور است، به خصوص وقتی با دوستدختر ایتالیاییFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-92033103849422339152008-07-17T19:36:00.000+04:302008-07-17T19:39:47.583+04:30یکی از آخرین بارهایی که دیدمش، بعدازظهر تابستانی گرمی بود که از جلسه دفاع رسالهم برمیگشتیم. استاد راهنمای اولم بود. گرچه سر جلسه طولانی و گرم دفاعم خسته شده بود اما از ممتاز شدنم خوشحال بود. انگار از آخرین نفرایی بودم که باهاش رساله گرفته بودم. همون وقتا بازنشستهش کردن. تو ماشینِ چند ساعت مونده زیر آفتاب، از شونزده آذر پایین اومدیم و میدون انقلاب، پشت انبوه آدمایی که از خیابون میگذشتن، Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-13747281291304675422008-06-10T21:15:00.001+04:302008-06-10T22:10:32.764+04:30اولین دانشگاه من در شهر کرج بود، در زمینی دور افتاده و رهاشده، در دشتی پای کوه.آنجا که از رسالهام دفاع کردم، از در پشتی دانشکده پا به دشت گذاشتم و فریاد زدم.آنجا به سرزمین دیگری میمانست، با کمی آزادی.صبح، پیش از دمیدن سپیده، از مرکز کشورم دور میشدم و به آن سرزمین میرفتم. دانشگاه دومم، هر آخر هفته برای برگزاری مهمترین نماز جمعه کشور آماده میشد. پریروز آنجا هم کارم تمام شد؛ در ظهری سوزان، در Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-89685723816062538572008-05-01T11:52:00.003+04:302008-05-22T01:28:51.167+04:30تو دو ماه و نیمی که باید پایان نامهم رو ببندم، حدود دویست و دو قسمت از سریال "فرندز" رو پشت لپتاپم دیدم. با فرهنگ و دوستی این آدمها بسیار بیشتر احساس نزدیکی میکنم. گر چه گاهی تهی بودن آمریکایی هم نهیبی به ذهنم میزنه، اما این شور "فلرتینگ" در همه جا و دوست شدن و عروسی کردن اونها کجا و این زندگی در نمونه نادر فرهنگ و حکومت ما کجا. لاله یادداشتی درباره "در اقلیت بودن" نوشته بود که برای من Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-28017671235277142532008-04-12T10:12:00.000+04:302008-04-12T10:13:41.179+04:30پولهای ما با این اسکناس پنج هزار تومنی چقدر کم میشود.Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-53682819281971337972008-03-21T12:17:00.001+04:302008-03-21T12:19:41.281+04:30بهاری دیگر آمده استآریاما برای آن زمستانها که گذشتنامی نیستنامی نیست.از هجرانی، ترانههای کوچک غربتFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-61604479887245788352008-03-11T20:03:00.002+03:302008-03-11T20:12:14.848+03:30اما تو کوه درد باشطاقت بیار و مرد باشوه! چه لذتی داشت دیدن سنتوری مهرجویی.من که تو نخستین فرصت، به خاطر احترام به مهرجویی و خشم از کسایی که لذت بیحد تو سینما دیدن این فیلم رو ازم گرفتن، قیمت بلیت این فیلم عزیز رو، که تو این زمونه ناامیدی حالم رو عوض کرد، به آقای مهرجویی تقدیم میکنم. شماره حساب: 0116407795 (بانك تجارت شعبه چهارراه پارك كد032) به نام فرامرز فرازمند و داریوش مهرجوییFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-28163908569399400852008-03-01T17:48:00.003+03:302008-03-01T18:20:00.072+03:30روز تولد بد. بیماری از فرط کار و ضعف.در فراغتهای پارهپارهام، بیش از دیدن تصاویری که از عشقم نسبت به آنها یقین داشته باشم، توان ندارم.پیشتر "پاریس تگزاس" را در سینه کولت دیدم و تا یکی دو شب پیش دیویدیهای "بازگشت شرلوک هولمز" را، و اکنون پس از دو روز کار از صبح تا شب در سرما و در کنار کسی که مدام مانند شخصیتهای رادیواکتیو شدهی "لبهی تاریکی" سرفه میکرد، من ماندهام و هارد اکسترنال Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-14610382019759970992008-02-02T22:57:00.000+03:302008-02-02T22:59:02.298+03:30هوا خیلی سرد است. جشنوارهي فیلم را از توی خانه دنبال میکنم!شب، در اعتماد گفت و گو با مانی حقیقی و ترانه علیدوستی درباره «کنعان» را خواندم و یادداشتهای امیر قادری و امیر پوریا را. قادری نوشته بود که در جشنواره همه میخواهند خیالمان را راحت کنند که هیچ اتفاقی نمیافتد، که هیچ خبری نیست. یکی میگوید «آزادی رأی داشتیم» دیگری میگوید: «بدون حاشیه بودیم». نوشته بود فقط باید مراقب باشیم در برابر هزارFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-42491610118006603952008-01-06T14:12:00.000+03:302008-01-06T14:25:58.162+03:30از نیمه شب برف میبارد. در خانه ماندهام. آیدا برایم نامه نوشته است. هنوز کودکانه عاشق میشود و کودکانه زمین میخورد. چه پاسخی بدهم؟ بگویم که سالهای بعد برای همین روزهای خرد شدن قلبت هم دلت تنگ میشود؟ ساعتی از ظهر گذشته است و هنوز برف میبارد. در خانه ماندهانم، پشت رایانه کیفیام که دوست تازهام است. هنوز برف میبارد. به رقص پاهای عریان محبوبم هنگام رفتن خیره میشوم و به انتظار در آغوش کشیدنFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-56100747528017711692007-11-05T22:11:00.000+03:302007-11-05T22:55:22.338+03:30این جا چقدر خاک نشسته؟! خودم کم مینویسم، باز کردن بلاگر هم مکافاتی شده واسم. زندگی آدم بیتأمل چنان بی سر و صدا و نرم نرمک زیر و رو میشه که اصلا متوجهش نمیشه؛ مثل سینماها و فیلمهایی که اون همه دوستشون داشتیم و حالا که سینما آزادی داره ساخته میشه، بیشتر غصه میخوریم و میپرسیم که واسه چه فیلمی، واسه چه جشنوارهی فجری؟ دیگه دریغ از یک فیلم خوب؛ که کارگردان برجستهی کشورمون شده ابوالقاسم طالبی، Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-8785742993406607352007-09-20T01:02:00.000+03:302007-09-20T01:05:36.531+03:30گمشدهای هست، که این گونه به جست و جویم. افسوس، که به جست و جوی گمشدهام نیستم.Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1367550409884277842007-09-14T22:31:00.000+03:302007-09-15T19:03:04.619+03:30پشت فرمان اتومبیل، یکی دو بار این خبر را از رادیو پیام شنیدم که جمعیت مسلمانان در روسیه به پانزده میلیون نفر رسیده است. گوینده خبر با غرور و مسرت اعلام کرد که پیشبینی میشود تا نیمه قرن حاضر مسلمانان نیمی از جمعیت این کشور را به خود اختصاص دهند. ما عجب تکثیر میشویم!برای روسیه دوستداشتنی دلواپس شدم؛ برای هنرش، برای نویسندگان و شاعرانش، برای کارگردانان سینمایش، و بیشتر از همه برای زنانش، برای Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-69677566816537535122007-08-03T13:53:00.000+03:302007-08-03T13:55:14.975+03:30وقتي حرف ميزد، ديدم عينك دودياي كه تازه براش خريدم خط افتاده.نگاهمو برگردوندم، كه بعد اينكه حتمن خودش از خط افتادن عينك كادوييش دمغ شده، فهميدن منم نارحتش نكنه.اومد كه دلم از شكننده بودن داشتههامون بگيره، چشمم به گونههاش افتاد و با خودم گفتم ... بايد مراقب باشم يه وقت پوست نرم گونهش زخمي برنداره.Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-47116033483378942782007-06-25T23:53:00.000+03:302007-06-26T00:05:38.969+03:30امروز، تنها چيزهاي خوب خواندن شبانه و به صورت افقي و روي تختِ دو داستان از ماجراهاي شرلوك هولمز با ترجمهي كريم امامي و شنيدنِ اكنونِ موسيقي فيلم «ماهيها عاشق ميشوند» بود.اين جمله را و نيز همين يكي را كه مينويسم، شكل گرفتن تك به تك حروف در طول سطر توجهم را جلب ميكند.چند تايي از ويرگولهاي جمله اول را زدم. در مورد استفاده زيادم از ويرگول ترديد دارم. بعضي روزها براي كار كردن در اتاق محل كارم Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-28031211239836815852007-06-05T20:10:00.000+03:302007-06-05T20:13:54.624+03:30در خيابان بارانخوردهزني از برابرم گذشت.با خود انديشيدماين غم از كجا به دلم آمده؟در ميانهي راه كوهستانيدلتنگ تك درختِ ليمويم شدم.بر فراز شهر خاموشغمزده از بيحاصلي روز خويش،پراميد از طراوت عصر باراني،به يك خانه انديشيدم.Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-2534121522967503022007-05-05T17:34:00.000+03:302007-05-06T17:03:27.040+03:30تكههايي از يادداشت ابراهيم نبوي،"فاطمه، ديگر فاطمه نيست."تو چه می گوئی رئيس؟ تو حرف حسابت چيست؟ تو که دست دختر مردم را می گيری و در حالی که او نمی خواهد سوار ماشين پليس شود و ضجه می کشد، بزور می کشی اش داخل ماشين و بزور در را قفل می کنی و پرتش می کنی گوشه سلول که پدر و مادرش بيايند، با سندی در دست و نگاهی پر از نفرت توی صورتشان و هزار تير زهر آلود که از چشمان برادرش يا شوهرش به سوی تو شليک می Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-50416352211488581112007-04-29T22:35:00.000+03:302007-04-30T17:53:28.429+03:30زني به سرعت از جلو ماشينم ميگذره.نور ماشين نيرو انتظامي تو آينه ميافته.نميتونم كمكي كنم.زور اونا خيلي زياده و ما خيلي ضعيفيم.ميگن ديگه احساس امنيت ميكنه. اصلا هم گير آدماي مسلح وحشي و عقدهاي بددهن و هيز نيفتاده. حتي اگه حرفي بزنه و تو دهنش بزنن، يا دو نفري رو زمين بكشنش تا بندازنش تو يه قفس، بازهم خوشحال ميشه، چون خودش نميفهمه چي واسهس خوبه و يكي بايد بهش بفهمونه. يكي بايد امنيت Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-74793646388113310012007-04-14T01:15:00.000+03:302007-04-14T01:26:18.481+03:30كم و بيش بيمارم. سعي ميكنم خودمو نبازم.شام و يه بشقاب بزرگ سالاد، شكلات و چاي گرم.كامپيوتر رو خاموش ميكنم. «خانوادهي تيبو» رو رو تختم ادامه ميدم.دوست دارم فقط صفحات عاشقانهي كتاب رو بخونم، پيش از اين كه همهي آدمها و ارتباطها تو تاريكي جنگ جهاني اول فرو برن.داستان آدمي كه تو جنگها و سياستهاي خيلي بزرگتر از خودش غرق ميشه و عزيزترين كسش رو رنج ميده، غمگينم ميكنه.ترانهي «مرا ببوس» رو Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-23074219148619647502007-04-09T22:31:00.000+03:302007-04-09T22:37:17.648+03:30آنتوان در دل ميگفت: "چرا چهرهي زني جوان وخفته چنين جذبهاي دارد؟ و در عمق اين ترحم غرضآلود مرد كه هميشه بيدرنگ به هيجان ميآيد چه چيز پنهان است؟"از "خانواده تيبو"، مارتن دوگار، ترجمهي ابوالحسن نجفيFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-52765375228211271752007-04-09T22:23:00.000+03:302007-04-09T22:26:59.605+03:30باز دلم هواي ديدن چند بارهي يه فيلمو كرده. "خون بازي" خيلي خوب ساخته شده. عجب از اين زن، كه بيسر و صدا، يه سر و گردن بالاتر از خيلي از مرداي فيلمساز نامآشناي خسته وايستاده.Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-43016943737472002502007-03-21T00:16:00.000+03:302007-03-21T00:37:26.685+03:30آرام آرام بار گفتهي پزشك بر دوشم سنگيني ميكند. يك گوشم تا آخر عمر تيك تيك صدا ميكند. تا آخر عمرم. ميگويد وز وز. اما او كه نميداند من چه ميشنوم!زمين ساعاتي ديگر باز از آنجا ميگذرد كه آفتاب بر مدار مركزياش مستقيم بتابد، و اين گونه باز نيمكرهي من گرم شود، و اين گونه باز گياهانش سبز شوند.من چند سال ديگر اين چرخش دوبارهي زمين بر مدارش را تجربه خواهم كرد؟ مادرم چطور؟ پدرم يا حتي برادرم؟ Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-28765910963666180032007-03-17T09:00:00.000+03:302007-03-17T09:02:49.184+03:30خواب ديدم بيمارياي داره كه به احتمال زياد ميميره.درماني وجود داشت، اما با اميد كم.با مادرش مدام دور و ورش بوديم.ميترسيديم كه بو ببره. اما نميشد كه پيشش نباشيم.اون خود خودش بود.با همون حرفها و حالتهاي هميشگيش.دم صبح كه بيدار شدم گريهم گرفت، بعد مدتها؛كه من چقدر بيشتر بايد دوستش داشته باشم.باز كه به خواب رفتم همونجا بودم. تو اتاقي كه اون دراز كشيده بود، يا نشسته بود، و من و مامانش حرفهاشو گوشFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-28833569714882490062007-03-10T08:55:00.000+03:302007-03-10T21:59:56.740+03:30يادم رفته بود چقدر رسول ملاقليپور "مجنون" رو دوست داشتم، رسول ملاقليپور "پرواز در شب" و "افق" و "قارچ سمي" رو. يادم اومد كه تو اولين روزاي نوشتن اين وبلاگ چندساله، هر شب صحبتاي گرمش رو تو تلويزيون دنبال كردم و حتي يادداشتي دربارهش نوشتم. با جامعهي بسته و متخاصم، خشمگين و عصيانگر شدهم؛ گاهي حالم از آدماي مذهبي متعصب و كوتهنگر بهم ميخوره؛ ناگزير غرق دنياي خوش آب و رنگ آدماهاي خوشبخت اين Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-61215870625802662722007-03-07T22:34:00.000+03:302007-03-07T22:54:35.207+03:30يه هديهي تولد عالي از دوست عزيزم گرفتم؛ فرهنگ هزارهي يك جلدي!خيلي وقت بود اين قدر از خوشگلي و بهجايي يه كادو خوشحال نشده بودم.واي! چه كاغذ كادويي داشت!من از ورق زدن فرهنگاي درست و حسابي لذت ميبرم، به خصوص تو شبهاي آخر سال!من از كلنجار رفتن با يه پاراگراف براي ترجمهي روانش لذت ميبرم.من از احساس انجام كار پژوهشي واقعي لذت ميبرم.راستي تولد منم چه روز خوبيه ها! آدم ميتونه با كادوي تولدش، تو Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-57735006578468410642007-02-28T22:55:00.000+03:302007-02-28T23:15:28.434+03:30تو آشپزخونه، تو تشنگي نيمهشب تاريك، لحظهاي، صداي ريختن آب سرد تو ليوان رو واقعا ميشنوم.بارش برف تو راههاي زيبايي كتابخونه ملي. يك لحظه احساس در پيش داشتن شبي آسوده و بيمشغله و پرانگيزه، بعد از كار طولاني روز.لحظهاي كه با دست تازهشكسته و گچگرفته تو تخت اتاقم دراز ميكشم و كسي كنارم دراز ميكشه، و چون حادثهي ناگهاني ذهنمو از همهي چيزهاي ديگه آزاد كرده، نزديكي تني زيبا و گرم رو در كنار Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-73559503613689413722007-02-13T23:45:00.000+03:302007-02-13T23:47:55.543+03:30بعد مدتها، امروز احساس كردم از تحويل كاراي پشت سر هم تو محل كارم، كه يه مركز تحقيقاته، راحت شدم و رفتم تو كتابخونه كه چند تا كتاب ورق بزنم.باز از حاضرجواب نبودنم اعصابم خورد شد. يه خانم پير سگ محترمانه از مخزن كتابخونه بيرونم كرد و من ... . شايد براي اين كه دو تا دختر مهمون اونجا نشسته بودن و من قيافهم به هيچ ترتيبي به كسي نميخورد كه 5 ساله داره گاه و بيگاه ميياد تو اون خرابشدهي دولتي. Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1166716863650037252006-12-21T19:27:00.000+03:302006-12-22T14:02:44.680+03:30بدخوابينگارش سوماومدم تو اتاق خواب و خودمو انداختم رو تخت. سارا يكي دو دقيقه بعد در رو باز كرد و اومد سمت من. چراغ خواب رو ميز پاتختي رو روشن كرد. نور چراغ افتاد تو چشمم. چند لحظه نگاهم كرد و گفت: «فردا برات توضيح ميدم. الان نميتونم.» اومد موهامو نوازش كنه كه دستش رو كنار زدم و پتو رو كشيدم رو سرم. از زير پتو گفتم: «شب به خير.» انگار چند لحظه بعد چراغ رو خاموش كرد. بعد دراز كشيدنش رو رو تخت حس Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1164636710681888702006-11-27T17:40:00.000+03:302006-11-27T20:39:04.320+03:30شب "بوسهي زندگي" رو ديدم، قلب غيرمادي و غيرجنسيم به كار افتاد، عاشق شدم و عشقمو اظهار كردم. صبح، سپيدهنزده، رفتم زير آب و قبل از رفتن دانشگاه، تو تاريكي خودم و اتاقمو براي مهمونم آماده كردم. از دانشگاه كه برگشتم روز شده بود. مهمونم به خاطر گرفتارياي روزانه نيومد. كلافه از نيومدنش عشقم يادم رفت. ياد گرفتارياي روزانهم افتادم، سرم درد گرفت. من از روز بدم ميياد!تو انبوه فيلماي بيخود تلويزيون وFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1160506644359034822006-10-10T22:18:00.000+03:302006-10-12T14:41:02.623+03:30پروژهي درسي مجتمع مسكوني، پروژهي درسي برنامهريزي معماري، پروژهي كاري مميزي انرژي مجتمع اردبيل، پروژهي كاري مميزي انرژي استانداري بوشهر، پروژهي كاري استانداردسازي مميزي انرژي، پروژهي كاري بهينهسازي مصرف انرژي در ساختمانهاي روستايي، پروژهي راهكارهاي طراحي در اقليم معتدل و مرطوب آقاي كسمايي كه خودش آمريكاس، پروژهي كاري ويرايش جديد مبحث نوزدهم، تدريس اقليمشناسي كاربردي براي آدمايي كه فقطFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1157223085689166662006-09-02T22:18:00.000+03:302006-09-10T08:58:00.380+03:30روزِ بيماشينبعدِ مدتها ماشين نداشتم. ميبايست يك هفتهاي تو تعميرگاه ميموند. ماشين كه بود، دوستمو تا سالن ورزشش ميرسوندم و ميرفتم دنبال كارام. اون روز صبح هم قرار گذاشتيم تا باز با هم بريم. تاكسي وسط بزرگراه پيادهمون كرد و بقيه راه رو تو خيابوني كه از بزرگراه جدا ميشد پياده رفتيم. ورزشش يك ساعتي بيشتر طول نميكشيد. قرار شد منتظرش بمونم تا يكي دو ساعت با هم باشيم. اون وقت بروز ندادم، اما Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1156915093320920392006-08-30T08:46:00.000+03:302006-08-30T08:48:13.353+03:30دارم داستان مينويسم. ده دوازده روزيه گاه و بيگاه با يكيشون ور ميرم. اميدورام، به عنوان يكي از اولين داستانهاي واقعيم، چيز خوبي دربياد.Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1154643630620455412006-08-04T01:49:00.000+03:302006-08-04T01:54:16.180+03:30امشب خوابم نميبره.با خودم قهرم.دوستم نگرانم شد.دو بار زنگ زد.زنگهاش خوشحالم كرد،اما وقت صحبت كردن غصهدارتر شدم.اي فرهنگ بد!حيف اون لباساي خوشگلي كه امروز براي دوستت خريدي!اينقدر غرق نشو.از يه جايي بزن بيرون، لعنتي! نه، از يه جايي از اين بيرون لعنتي برو تو.تمام اين رنگها بايد ببرنت تو. حتي اين رنگهاي بيرون، حتي رنگ بنفش اين لباسا،و كلاس داستاننويسي، ترجمهي كتاب، كوهنوردي دم صبح، حتي ورزش و Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1153513161616580322006-07-21T23:48:00.000+03:302006-07-21T23:49:21.633+03:30خواب ديدم تو طبقه آخر يه ساختمون خيلي بلند مرتبهم. انگار ساختمون يه جوري بود كه از يه خيابون كه وارد ميشدي تو طبقه آخرش در مياومدي و ميبايست از راهپله بري پايين تا به طبقات پايين برسي و اون پايين يه ورودي ديگه داشت از يه خيابون ديگه با يه محوطهي باز و سرسبز.طبقه آخر كه من توش بودم فقط يه اتاق خيلي خيلي كوچيك بود. در واقع يه راهرو به عرض 50 سانتيمتري بود كه از كنار راه پلهاي كه پنجاه شصت Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1150232464780851092006-06-13T23:31:00.000+03:302006-06-14T00:31:04.833+03:30بايد راههاي نفوذ نااميدي به قلبم رو ببندم.بايد راههاي فراموششدهي گذشتهي خوبم رو پيدا كنم.وقتي ايران اونجوري به مكزيك باخت، له شدم. گنجايش پذيرش نااميديم تموم شد.براي ما فقط و فقط شخصيترين و خصوصيترين حيطههاي زندگيمون مونده، كه بهشون دل ببنديم، كه ازشون نيرويي بگيريم براي ادامه دادن، براي مشتاقانه ادامه دادن.نبايد بذارم اميد و اشتياقم ذره ذره فراموش بشه. چيزايي كه الان دارم شايستهي كلي Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1149183246124661712006-06-01T20:53:00.000+03:302006-06-01T21:04:06.136+03:30عجب بدبختيايه ها! شما مرداي بزرگ هر چقدر ميخوايد از پشيمونيهاتون بگين، ولي من دلم ميخواد عروسي كنم!دلم ميخواد خودم از اول يه زندگي رو شروع كنم، هر چقدر كه بچه به حساب بيام. خرابم ميخواد بشه، بشه اما ميخوام از خونههاي مرده، از روز و شباي بي تفاوت، از سردي و دلمردگي و نااميدي ابدي خودمو جدا كنم. ميخوام خونه خودمو بسازم باشم، حتي اگه زودي خراب شه.Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1145653880125032132006-04-21T23:55:00.000+03:302006-04-22T11:24:11.333+03:30شبها دلم براي خيليها تنگ ميشود.چند شب پيش به دوستم گفتم براي اين كه متوجه اتفاق دوست داشتن باشيم نياز به بهانهها يا واسطههاي سادهاي داريم؛ بهانههايي مثل واقعا با هم خريد كردن، واقعا با هم غذا درست كردن، واقعا با هم چايي خوردن، واقعا هم ديگه رو بوسيدن، واقعا كنار هم آروم گرفتن. اما اينجا همه اينها ممنوعن. فقط ميتوني تا جايي كه دستت ميرسه به صورت مصنوعي و دزدكي اجراشون كني كه فكر كني يا Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1144441416879657992006-04-07T23:49:00.000+03:302006-04-07T23:58:09.060+03:30آخ از وقتايي كه زندگي شخصي و تنهايي آدم له ميشه!سال هشتاد و پنج هم اينجوري شروع شد!و البته موضوع مهم ديگه اينه كه من هيچ عيدي تو زندگيم گرفتار و متعهد نبودم و اين تجربهي تازه و دلپذيري بود!دلم برات تنگ شده ليموترشم!Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1144441066064621232006-04-07T23:39:00.000+03:302006-04-07T23:47:46.076+03:30چقدر نبودنم طولاني شده.اي خدا! من نميخوام معماري كنم! من ميخوام معمولي، راحت و خوشگل زندگي كنم، با يه كاري با ساعت معمولي، و بعدش گاه و بيگاه بشينم تو اتاقم و بنويسم.من ميخوام سرم رو بذارم رو پاي دوستم و گاهي كتابي رو كه اون ميخونه بشنوم و گاهي كتاب خودم رو براش بخونم. من تو ساعات عصر و شب كه تو خونهم هيچ دغدغه و كار اجبارياي نميخوام، حتي اگه اون كار آفرينش زيباترين اثر هنري قابل تصور Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1139658125971170192006-02-11T15:09:00.000+03:302006-02-11T15:51:54.960+03:30برادرم به جشن تولدي دعوت شده بود كه براي دو نفر برگزار ميشد. واسه نفر اوليه كه براش مهمتر بود يه كتاب كادو گرفته بود، اما خريدن كادوي نفر دوم خورده بود تو اين تعطيليا و نميتونست كاريش كنه. اين بود كه درمونده اومد پيشم و ازم خواست يكي دو تا از كتاباي دست نخوردهمو بهش بدم تا به عنوان كادو به آدم دوميه بده و گفت كه بعداً عينشو برام ميخره يا عين پولشو بهم ميده. البته اينا از اون حرفهاييه كه Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1139413988403827442006-02-08T19:14:00.000+03:302006-02-08T19:31:52.913+03:30در را میبندم و باز سرم را میگذارم روی بالش.میخواهم فریاد بزنم:- نه مطمئن باشید کاملا مطمئن باشید، من هیچ وقت جلوی شما خودم را توی بغل او نمی اندازم این کارحرمت عشق مرا میشکند، حتی اگر اصرار هم بکنین، باز هم این کار را نخواهم کرد.- احمق... بچه احمق! ما آدم هستیم میفهمی؟ آدم! ... و جز غریزههای ما خیلی چیزهای دیگر در زندگیمان وجود دارد که باید به آنها فکر کنیم.فقط کلمه آدم را چند مرتبه پشت Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1136824729242003922006-01-09T19:57:00.000+03:302006-01-09T20:16:43.303+03:30امروز از صبح بارون مييومد.صبح رفتم سر كار، بعد مدتها. با رييسم قهوه خورديم و در مورد كاراي آينده و پولايي كه قرار براي كاراي قبلي بگيريم حرف زديم.قبل نهار زدم بيرون كه با خانم ايماني و شاگردا ساختمون كانون وكلا رو ببينيم. باز بارون مييومد. دير شده بود. تو ميدون آرژانتين سريع يه همبرگر خوردم و رفتم سر قرار. تازه رسيده بودم اونجا كه تو پيغام فرستادي چه كار ميكنم. كانون وكلا رو كه ديدم بعد مدتها Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1134585115794857522005-12-14T20:09:00.000+03:302005-12-14T22:01:55.866+03:30خونه كه رسيد رفت سراغ تلفن. فقط يه پپغام از يه شركت خدماتي بود كه يه چيزايي در مورد لولهي آب گرم دستشويي كه تركيده بود ميگفت.كانالاي تلويزيون رو چند بار عوض كرد. آخر سر يه كانال رو كه فوتبال ميداد نگه داشت. باز رفت سراغ تلفن و يه شماره رو از حفظ گرفت.اونقدر صداي بوقاي آزاد رو گوش داد كه تماس خود به خود قطع شد. تلويزيون هنوز فوتبال ميداد. بعد چند دقيقه كه توپ بيخودي اين ور و اون ور شد يهو يكيFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1134115020244558832005-12-09T11:26:00.000+03:302005-12-09T11:32:34.443+03:30دوستامون گاهي خيلي ساده ازمون دور ميشن. به خاطر يه چيز كوچيك، يه لحظه كوتاه، حس ميكنن ازمون دورن و تصميم ميگيرن برن، يا اين نگراني تو دل كوچيكشون ميياد كه چطور به دوستي با ما ادامه بدن و بعد اون همه چيز آروم آروم خراب ميشه و عاقبت خيلي ساده و باورنكردني از هم ديگه جدا ميشيم.سر كار يه دكتر از آمريكا برگشتهاي هست كه نود درصد اوقات هيچ كاري نميكنه جز اينكه بياد با اين و اون حرفاي با مزه بزنه. Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1133347804957234012005-11-30T14:14:00.000+03:302005-11-30T20:42:45.450+03:30زندگيم خيلي خوب شده.دونه دونه مشكلات لعنتي رو پشت سر ميگذارم.زندگيم آروم شده. تب و تاب و نگرانياش، دل تنگيا و ضعفاش كم شده.فكر ميكنم بايد واقعا شكرگذاري كنم.بايد به سطح بالاتري از خودم برسم.فقط يه مشكل وجود داره، مرگ!اينقدر كه زندگيم نسبت به يكي دو سال قبل دوستداشتني شده كه گاهي باور نميكنم همينطور بمونه و ميترسم. گاهي ياد مردن ميافتم، ياد بهم خوردن زندگي معمولي، زندگي آروم و عاشقانه و پركارFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1132858067760259912005-11-24T22:15:00.000+03:302005-11-24T22:17:47.770+03:30پايان نامهمو دادم!برادرم تمام شب با تلفن حرف ميزنه. الانم اومد گفت كه بايد قطع كنم و نذاشت يه كم از وضع مسخره روز دفاعم بنويسم.Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1130620004308172922005-10-30T00:04:00.000+03:302005-10-30T00:42:07.056+03:30بي هدف تو كوچههاي تاريك و روشن نزديك خونهشون ميگشتم. يه دستم رو گذاشته بودم رو فرمون و يه دستمو رو دنده و فقط جلو رو نگاه ميكردم، چه وقتي اون حرف ميزد چه وقتي خودم حرف ميزدم. آخه حرفهايي كه ميزدم بيربط بود. فكرم فقط يه جا بود: لعنت به من كه بايد اين قدر تو اين موقعيت بيفتم! چرا عاقبت ياد نميگيرم تو همچين موقعيت نكبتياي چي بگم و چي كار كنم؟دوست سابقم رو ديدم كه اومد دم در كتابخونه و Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1129723668954012352005-10-19T15:35:00.000+03:302005-10-19T17:32:59.003+03:30داشتم كتابخونهمو مرتب ميكردم كه چند تا از يادداشتاي زمان دوستي با "ن" رو ديدم.يكيش براي اولين كادويي بود كه بهش داده بودم، يكيش براي آخرين كادو بود، كه وقتي ديگه معلوم بود رابطهمون داره تموم ميشه، بهش دادم و وقتي بازش كرد و يادداشتشو خوند گريهش گرفت. آخ! اون روزا من خيلي ضعيف شده بودم. يه يادداشت ديگهم بود كه چند روزي كه با هم رفته بوديم چارمحال و بختياري تو يكي از برگاي دفتر يادداشتش نوشته Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1129058317430347332005-10-11T22:45:00.000+03:302005-10-11T22:48:37.436+03:30اين روزا پايان نامهمو مينويسم. گاهي از اين كه خيلي دقيق و كم مينويسم لذت ميبرم. كلي كتابا و شعراي فروغ رو ورق ميزنم، دو سه تيكه كوچيك رو انتخاب ميكنم و دو سه كلمه مينويسم.Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1128279739309001982005-10-02T22:03:00.000+03:302005-10-03T10:31:25.360+03:30دلم براي نوشتن تنگ شده، براي نوشتن آزاد، براي نوشتن از خودم.يادداشتاي ديگران در مورد نوشتههام در هر صورت خوشحالم ميكنه، حتي اگه يارو شسته باشتم!نميدونم در جواب كسي، كه نوشتههاي جديدم به نظرش كليشهاي و پوچ اومده بود و معتقده از كار افتادم، دارم مينويسم يا براي خودم! موضوع از يه طرف اينه كه گرفتاريا تا يه دوره مشخصي اونقدر زياده كه نميتونم براي نوشتن به عنوان يه موضوع مستقل و بر پايه انديشه Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1127923516713720132005-09-28T19:32:00.000+03:302005-09-28T19:54:43.936+03:30تلفنمون قطع بود. با موضوع پول اصلا نميشه شوخي كرد!Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1126380003783349322005-09-10T23:48:00.000+04:302005-09-13T09:57:46.833+04:30با آدمايي كه جلوهي اصلي زندگيشون، چه خودشون بدونن چه ندونن، سعي در خفن بودن و آخر همه چي ديده شدنه هيچ ميانهاي ندارم. اصلا تازگيا حس ميكنم بايد ازشون فرار كنم. كلي چيزاي خوب توشون باشه يه جايي بدجوري پوچ از آب درمييان.دلم آدم ساكت ميخواد. دلم آدم آروم ميخواد، آدم آروم گرفته، آدمي كه خودي داشته باشه كه براي دست يافتن به سكس و پول و شهرت و فاضل ديده شدن بيشتر، براي خيلي متفاوتتر و باحالتر Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1125862908015304892005-09-05T00:03:00.000+04:302005-09-05T00:11:48.020+04:30دوست عزيزم ... ليموترش من!يه چيزايي تو دوستم هست كه مطمئنم ميكنه،مني رو كه حتي تو لحظات بيش از حد غريب عشقبازي زير بارون هم مطمئن نبودم.دقايقي كه وقتي الان به يادش مييارم تنم ميلرزه اما نميتونم به خودم دروغ بگم كه اون وقت تمام قلب و روح و بدنم با اتفاق همراه بوده.واي ...! دوست داشتن همزمانم عجب چيزيه! اصلا يه چيز ديگهس!Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1125003587430641522005-08-26T01:28:00.000+04:302005-08-26T10:40:37.406+04:30دو تا ليوان چاي با دو تا ليموترش، روي يه ميز كوچيك.چرا به زندگي زيباي درگذشته فكر ميكنم؟چرا به آدمي كه خودش خواست بره فكر ميكنم؟كاش شبام كه تو تختم دراز ميكشم اينقدر به تو نزديك بودم.بعضي شبا واقعا رنج ميكشم. بعضي شبا واقعا دلتنگ ميشم.وسطاي راه طولاني برگشتن، كه وقت رفتن هميشه خيلي كوتاهه، يهو ديدم جلوم چند تا ماشين دارن دور خودشون ميچرخن! انگار حركاتشون اسلوموشن بود. ذهنم نتونست زود تحليل Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1123948456631269432005-08-13T20:23:00.000+04:302005-08-13T23:24:08.186+04:30ديشب كه يهو ديدم داره بارون ميياد و تمام كوچه و خيابونمون خيس شده، بال درآوردم! با خودم فكر كردم واقعا تو تمام اون روزها و لحظاتي كه الان تمامشون بيمعني شده هرگز بارون اومده بود؟ اول چيزي يادم نيومد. اما خيلي فكر كردم كه دروغ نگفته باشم. نه! يه صبح كه منتظر بودم بارون مييومد. تمام خيابون خوشگل اونجا خيس خيس شده بود و من پشت فرمون يك ربع به روبروم خيره شده بودم. اما بعد يادم اومد كه گاهي وقتام Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1123528248477022482005-08-08T23:29:00.000+04:302005-08-13T20:25:15.263+04:30شادم!دوباره شاديمو پيدا كردم.واسه اتاقم يه ميز كار و كامپيوتر خوشگل سفارش دادم.ديگه نميخوام به خاطر نشستن پشت يه ميز غير استاندارد تو يه شب تلخ عاشقانه از درد دست به خودم بپيچم!دوس دارم تو اتاق خوشگلم، پشت ميزم، رو صندلي راحتم، بشينم و درست كار كنم، بشينم و بخونم، بشينم و بنويسم.شادم!دوباره شاديمو پيدا كردم.اثر روزهاي تلخ داره كم كم محو محو ميشه.و جالبه كه زار زار گريه كردن و فرياد زدن اون روزمFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1123093293327768032005-08-03T22:45:00.000+04:302005-08-03T23:00:31.383+04:30امروز ديگه مطمئن شدم كه يه بيماري رواني دارم، كه گاهي يه دفعه، تو يه شرايط سخت، ناخواسته، پيداش ميشه!!از خودم و كارايي كه تو بعضي شرايط سخت ميكنم متنفرم!سخت متأسف و غمگينم.و افسوس كه پشيماني هيچ وقت هيچ فايدهاي نداره!افسوس و صد افسوس!Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1122403718840455102005-07-26T23:03:00.000+04:302005-07-27T02:41:57.333+04:30دوستي خوبم تموم شد.واي! شب آخر سرد سرد شده بود، سرد و بيگانه، كه انگار ديگه هيچ چي براش مهم نيست.تمام لحظات عاشقانهمونو فراموش كرده بود. تمام چيزايي رو كه تو كتابام نوشته بود، تمام نگاههاشو و تمام حرفهاشو و تمام اشكهايي رو كه از ترس از دست دادن دوستي ريخته بود.همه رو فراموش كرده بود.حتي تمام بوسههامون رو.عشق يه سري آدما گاهي اينجوريه. يهو ميياد و بي هيچ بي هيچ ... نميدونم چياي يهو Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1121944511198741622005-07-21T15:44:00.000+04:302005-07-21T22:16:42.483+04:30روزهاي نه چندان خوبي كه ميبايست خوب باشند.به احتمال زياد آخر اين ماجراي طولاني كنكور ارشد رشته "انرژي و معماري" قبول ميشم تو دانشگاه تهران، تو دانشگاهي كه سالها با حسرت نگاهش كرده بودم، تو رشتهاي كه همين الان استاداش ميگن كه من ميتونم پايان نامه دكترامو بدم! رشتهاي كه چهار ساله توش كار كردم و كلي توش استعداد و تخصص دارم. چقدر عالي! سارا ميگفت خيلي داري شانس ميياري اين دوره! بايد قدرشو Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1121874621922144532005-07-20T20:17:00.000+04:302005-07-20T20:20:21.926+04:30مار خزيد و رفت،اما چشماني كه در من خيره شده بوددر علف باقي ماند. كيوشيFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1121415137309360232005-07-15T12:40:00.000+04:302005-07-15T12:42:17.313+04:30Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1120987167549287862005-07-10T13:48:00.000+04:302005-07-11T18:19:03.880+04:30با صداي گوگوش: من همونم كه يه روز ميخواستم دريا بشمميخواستم بزرگترين درياي دنيا بشمآرزو داشتم برم تا به دريا برسمشبو آتيش بزنم تا به فردا برسمكنار نارنجي از پلههاي سنگي بالا مييومدم كه نارنجي بهت سلام كرد! نميدونستم همديگه رو ميشناسين. وقتي برگشتم ببينم به كي سلام كرده ديدمت. از اين كه هيچ چيز بدي از تو به نارنجي نگفته بودم، از اين كه تو سلامش به تو هيچ نشاني از اون همه ماجراي تلخ دوستشFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1120662473917049182005-07-06T19:35:00.000+04:302005-07-06T23:01:43.326+04:30ساعت 6 صبح نشده بود كه لرزيدن وحشتآور تلفن رو ميز كامپيوتر چوبي از خواب پروندم. تو خواب و بيداري دستمو كش آوردم و گوشي رو برداشتم. صداي مامان دوستم بود. واي چي شده؟ ... خواب بودم كه به خاطر بيدار كردنم عذرخواهي كرد! واي! چي شده؟ ... گفت نه! هيچي. نارنجي حالش خيلي بده ميخواد باهات حرف بزنه. واي عزيز دلم! هنوز كامل به هوش نيومده بودم كه نارنجي عزيزم گوشي رو گرفت. صداش در نمييومد. چند كلمه كه حرفFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1119541080238454312005-06-23T20:06:00.000+04:302005-06-23T21:20:14.970+04:30چرا از زندگيم راضي نيستم؟چرا هدف درست و حسابياي جلو روم نيست؟چرا نميتونم زندگيمو به تمامي معطوف چيزايي كنم كه دوست دارم؟وقتي كارنامه نهايي كنكورم با يه رتبه 2، يه رتبه 4 و همون رتبه 7 قبلي اومد كلي احساس قدرت كردم. لحظات سخت درس خودندن چند ماه قبل يه لحظه از جلو چشمم گذشتن و تو طعم شيرين اين موفقيت بزرگ، تو اين توان عظيم تنهايي، ذوب شدن.اما حالا مدتيه عقيم شدم. يعني ديگه نميخوام دنبال هدفاي Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1119110931950789512005-06-18T20:35:00.000+04:302005-06-18T20:38:51.956+04:30اگر معلوم شود آنها برای اثبات قدرت و له کردن آزادی بیشتر همت داشتند تا ما برای دفاع از آزادی و ایران. اگر معلوم شود ملت ایران باز هم غایب بوده است و تنبلی تاریخی اش را پشت شعارهای دلخوش کن پنهان کرده است، چه باید بکنیم؟از يادداشت صبح شنبه ابراهيم نبويFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1118999852526882752005-06-17T13:32:00.000+04:302005-06-17T13:47:32.530+04:30واقعا جالبه! يه ملت رو يك عمر از بديهي ترين خواستهاشون محروم نگه داشتن و حالا مايي كه ديگه از زندگي فقط و فقط عياشي و سكس ميخوايم به همونا راي ميديم؛ كه حالا به نظر ميياد هموني كه هشت سال پيش ازش فرار كرديم، بيشتر امكانات سكسي برامون فراهم ميكنه!.اين وسطم كه ديگه نه شرافت مهمه، نه آزادي واقعي، نه هيچ كوفت ديگهاي! كاشكي يه بار ديگه به خودمون بيايم و از اين نااميدي و نق زدن بيخودي و بي فايده Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1117549544638085072005-05-31T18:49:00.000+04:302005-05-31T18:55:44.643+04:30به اين موضوع فكر ميكنم كه چرا اين روزها كمتر مينويسم. شايد نوشتن درباره فضاي جديد زندگيمو بلد نيستم.شايد نوشتههام هم، مثل خودم، خيلي به تنهايي خو كردن.شايد اين روزها تكليفم با زندگيم مشخص نيست.تازگيا گاهي خودمم از درك احساساتم عاجزم.طبق هيچ فرمول از پيش گفتهاي نميشه احساساتم رو تعيين كرد. جايي كه بايد خيلي شاد باشم اصلا نيستم. گاهي بيخودي يه حس بدي پيدا ميكنم و جالبتر از همهم اين كه Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1116862499497969212005-05-23T20:04:00.000+04:302005-05-27T11:49:04.473+04:30سهمگينتر از مرگ، تنهايي پيش از مرگ است.از مجلس زدم بيرون. همه اومدن و رفتنا، همه پذيراييها، همه حرفها، همه رفتارها، حتي خيلي از گريهها به نظرم بيربط مييومد. دلم ميخواست يه جا تنهايي تمركز كنم. كل مراسم به نظرم فقط وفاداري به سنت مسخره آدمهايي بود كه، كم يا زياد، كابوس سالهاي پاياني زندگي اون آدم رو شكل داده بودن.از پلهها كه پايين اومدم يه سري مهمون جديد داشتن مييومدن. نميخواستم كسي Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1116172466303496832005-05-15T20:23:00.000+04:302005-05-16T01:41:58.946+04:30پريشب دو تا شعر برام فرستاد.خواب بودم. ساعت چهار نصفه شب، نميدونم به خاطر تشنگي بود يا چي، از خواب پريدم و ديدم چراغ تلفنم داره خاموش روشن ميشه. نصفه شبي از خوندن شعرايي كه فرستاده بود شاخ درآوردم. و البته از اون بيشتر ذوق كردم!تو همون منگي خواب نوشتم :اگه با اين پيغاما كنارم بودي درسته ميخوردمت. اينجوري ...و سعي كردم با رمزاي ياهو چند تا بوس پشت سر هم و قاطي پاتي رو نشون بدم!ديشب شعرش رو پاسخ Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1115581268543700572005-05-09T00:08:00.000+04:302005-05-09T17:29:07.996+04:30باورم نميشه.چه خاطرهي خوبي شد اون تصميم و اون تنهايي و كار چند ماهه.عاقبت يه بار يه كار بزرگ رو درست و حسابي به سرانجام رسوندم.يه پاسخ غيرمنتظره گرفتم، عينهو يه معجزه، تو ساعت چهار نيمهشب.رتبه كنكورم اومد. رتبهم شد هفت. آره فقط هفت! مديريت پروژه و ساخت.Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1114173815339230892005-04-22T16:37:00.000+04:302005-04-23T22:18:34.083+04:30سرم درد ميكنه.از خواب لعنتي بعدازظهر كه بيدار شدم سرم درد گرفته بود. تو تخت بعد مدتها فصل اول رمان بار هستي رو خوندم و سر دردم بدتر شد.آخه اصلا من چرا بايد اين كتاب رو به دوستم هديه بدم؟من فراموش كردم. من فراموش كردم چي دوست داشتم. من فراموش كردم چه چيز ارتباط شادم ميكرد. من فراموش كردم از بودن با آدمها چي ميخواستم. من فراموش كردم از زندگي چي ميخواستم.آخرش اين دنياي سكسي پدر منو در ميياره!Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1113926926338990772005-04-19T20:37:00.000+04:302005-05-12T17:11:31.833+04:30پاريس در شبافروخته يک به يک سه چوبهي کبريت در دل شبنخستين برای ديدن تمامي رخسارتدومين برای ديدن چشمانتآخرين برای ديدن دهانتو تاریکي کامل تا آن همه را يك جا به ياد آرمدر آن حال که به آغوشت ميفشارم.ژاك پرهور / ترجمهي احمد شاملوƐشب، وقتي داشتم ميرسوندمش، بنزين ماشين داشت تموم ميشد.پرسيدم : "بنزين بزنم ديرت نميشه؟ نميدونم ميرسه موقع برگشتنْ خودم بزنم يا نه." گفت : "نه، ديرم نميشه."پيچيدم تو Farhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1112813032380602792005-04-06T23:13:00.000+04:302005-04-09T12:54:00.623+04:30صبح كه ماهيگيران با قايقهايشان به دريا ميرفتند به من سلام كردند و گفتند كه سلامشان را به تو كه هنوز خفتهاي برسانم.بيدار شو هليا!بيدار شو و سلام سادهي ماهيگيران را بيجواب مگذار!من لبريز از گفتنم نه از نوشتن.از نامهي دوم به هليااز "بار ديگر شهري كه دوست ميداشتم"نوشتهي نادر ابراهيميFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3795810.post-1111392388452049882005-03-21T11:35:00.000+03:302005-03-27T18:05:16.393+04:30به جاي بهاريه(با كمي تغيير)من از تبريك عمومي عيد يا هر چيز ديگه خيلي بدم ميياد. منظورم چيز يكسانيه كه براي تعدادي از آدمها ميفرستن. امسال هر چي براي خودم اومد اين جوري بود. البته اين موضوع به خاطر شكلي كه به دوستيام دادم تقريبا طبيعي بود. اما من دوست دارم تو تبريكي كه براي هر كسي ميفرستم يه چيزي مخصوص اون آدم باشه. هر چقدرم كه آدماي دور و برم زياد باشن، يا اصلا چيزي نميفرستم يا تك به تك بهشونFarhanghttp://www.blogger.com/profile/04248381578318581476noreply@blogger.com0